درمان ایمپلنت را مى توان در افرادی که رشد فکی آنها کامل شده باشد (که حدود هجده الی بیست سال به بالا است ) تا هر سنی بالاترى برای فرد کار کرد، در صورتی که از لحاظ شرایط پزشکی و روانی سالم باشد و دارای توان بدنی کافی برای تحمل جراحی باشد.

در برخی بیماریهای مزمن مثل فشار خون و یا دیابت در صورتی که کنترل شده باشند با نظر جراح می توان ایمپلنت را کار کرد. در واقع سن بیمار برای استفاده از روش درمانی ایمپلنت موضوعی چالش برانگیز و قابل بحث است زیرا علی رغم این که استفاده از این روش محدود به سن خاصی نیست اما این روش باید در زمانی استفاده شود که رشد استخوانی و فکی تکمیل شده باشد و محققان معتقدند استفاده از این روش باید به بعد از بلوغ جسمی و زمانی موکول شود که اسکلت صورت شکل کامل خود را پیدا کرده است این اتفاق معمولا در سن ۲۰-۱۸ سالگی روی می دهد.

در صورتی که پیش از این سن و قبل از کامل شدن رشد اسکلت صورت کاشت دندان انجام شود به دلیل رشد استخوان فک در دندان‌های مجاور و عدم رشد فک در ناحیه کاشت دندان، بعد از مدتی بین دندان‌ها ناهماهنگی به وجود می آید و امکان دارددندان کاشته شده در آینده کوتاه تر به نظر آید. حتی در مواردی که چند ایمپلنت در کنار هم قرار گرفته است ممکن است صورت دچار بدشکلی (دفرمیته) شود.

اگر پیش از سن ۲۰-۱۸سالگی بنا به هر دلیلی بر حسب ضرورت و با صلاحدید یک دندانپزشک خوب از ایمپلنت برای یک دندان استفاده شود پس از رسیدن به سن مذکور باید پروتز ایمپلنت با پروتز دیگری که با دندان های مجاور تناسب دارد تعویض گردد تا از مشکلات ذکر شده جلوگیری به عمل آید.

شرایط فیزیولوژیکی بیمار نیز باید برای کاشت دندان مناسب باشد یکی از شرایطی که برای کاشت دندان ضروری است این است که فرد دارای دندان دائمی باشد، پس در زمان کودکی و زمانی که دندان های شیری هنوز در دهان وجود دارند این عمل امکان پذیر نیست. به طور مثال در یک فرد ۱۲ ساله که یکی از دندان های آسیای خود را از دست داده است و احتمال پوسیدگی سایر دندان های او نیز وجود دارد کاشت دندان توصیه نمی شود بلکه باید از بافت های استخوانی و فکی مراقبت کرد و با انجام اقداماتی که دندانپزشک توصیه می کند مانع از پر شدن فضای خالی توسط دندان های اطراف شد تا فرد به سنی برسد که شرایط استفاده از implant مهیا باشد.

برخی از محققان نیز معتقدند برای هر فردی با توجه به جنسیت او یک دوره جهش رشد وجود دارد که این جهش رشدی در پسرها در ۱۸ سالگی رخ می دهد و در دختر ها در ۱۶ سالگی و معمولا توصیه می کنند زمانی از ایمپلنت استفاده شود که فرد دوره جهش رشد را پشت سر گذاشته و رشد از حالت فعال خارج شده باشد زیرا در صورتی که پیش از دوره جهش رشد از ایمپلنت استفاده شود با رشد استخوان‌های فکی، امکان تغییر جهت و بیرون زدگی و درون زدگی آن وجود دارد. از نظر این محققان به طور کلی بهترین زمان استفاده از dental Implant پس از ۲۰ سالگی است.

به طور کلی باید گفت حداقل سن برای کاشتایمپلنت دندان زمانی است که روند رشد استخوان و فک به اتمام رسیده باشد و حداکثر سنی برای این درمان وجود ندارد و به سلامت جسمی فرد، کیفیت و مقاومت استخوان و داروهایی بستگی دارد که فرد مصرف می کند. کاشتایمپلنت تنها در بیماران دارای فشار خون کنترل نشده، بیماری های قلبی، دیابت کنترل نشده و بیمارانی که داروهای سرکوب کننده ایمنی مصرف می کنند محدودیت دارد و این پزشک است که با توجه به همه موارد گفته شده بهترین زمان استفاده از ایمپلنت را تعیین می کند.

/ / دانستنی های دندانپزشکی
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...